Do rzadkości należą przypadki, gdzie przyczyna bólu w obrębie rozcięgna podeszwowego stopy leży w tym samym miejscu co ból. Dlaczego rozcięgno podeszwowe ulega przeciążeniom? Przeciążenie, a w konsekwencji ból i stan zapalny w tym obszarze, jest wynikiem długotrwałej, powtarzającej się niewłaściwej pracy rozcięgna. Zapalenie rozcięgna podeszwowego to jedna z najczęstszych przyczyn bólu w okolicy pięty. Dotyka najczęściej biegaczy, ale występuje także u osób, których praca zawodowa wymaga długiego stania. Wyjaśniamy, jakie są przyczyny i objawy zapalenia rozcięgna podeszwowego i przedstawiamy dwie nowoczesne terapie. Rola rozcięgna podeszwowego Zapalenie rozcięgna podeszwowego. Tego typu dolegliwość pojawia się najczęściej u sportowców, np. biegaczy, lub osób, które przez dłuższy czas stoją. Stopy mają więzadła, zwane powięzią podeszwową, które rozciągają się od pięty po podstawę palców. Kiedy te więzadła zostaną przeciążone lub uszkodzone, rozwija się Zdecydowana większość leków przeciwzapalnych klasyfikowana jest jako niesteroidowe leki przeciwzapalne. Wymienić wśród nich można między innymi: kwas acetylosalicylowy (aspiryna), ibuprofen, ketoprofen, naproxen, diklofenak. Choć są pochodnymi kilku różnych substancji chemicznych, wszystkie działają na podobnej zasadzie W skrócie. Laseroterapia jest metodą fizjoterapii, stosowaną w rehabilitacji i leczeniu wielu schorzeń. Znajduje też szerokie zastosowanie w kosmetologii. Współcześnie używa się różnych laserów, o odmiennej mocy i długości emitowanych fal. Leczenie oraz zabiegi estetyczne z użyciem lasera są co do zasady bezbolesne. (WIDEO) • Zapalenie rozcięgna podeszwowego - przyczyny, objawy i leczenie • Ból stóp - jakie schorzenia sygnalizuje • Paulina nigdy nie założyła krótkiej sukienki czy sandałów. "Słyszałam wyzwiska, o których chcę zapomnieć" • Kontuzja stopy Lewisa Hamiltona zmusiła go do opuszczenia testów Pirelli • Boląca pięta. . 4 sierpnia 2020 4Zapalenie rozcięgna podeszwowego Zapalenie rozcięgna podeszwowego traktuje się jako chorobę biegaczy, ale dotyka ono także osób wykonujących pracę siedzącą i stojącą. To stan zapalny rozcięgna podeszwowego: silnego, mechanicznego połączenia między palcami stóp a piętą, przypominającego taśmę. Objawia się on bólem, najczęściej występującym w przebiegu łuku stopy albo w środku pięty. Przyczyną zwyrodnienia są powtarzające się mikrourazy powięzi podeszwowej, które przewyższają zdolność organizmu do naprawy. Stan zapalny może spowodować niepozorny czynnik: nowe buty, zmiana trasy biegaczej lub intensywności treningu, noszenie zbyt luźnego obuwia (pa pa sandały-człapaki) albo stojąca praca. Wówczas pojawiają się dolegliwości bólowe odczuwalne coraz intensywniej, szczególnie podczas przemieszczania się, oraz Ból zazwyczaj jest spowodowany przez degenerację włókien kolagenowych i chroniczny stan Ta degeneracja jest podobna do przewlekłej martwicy ścięgien, która charakteryzuje się utratą ciągłości kolagenu i zapalenia rozcięgna podeszwowego Problem często znika samoistnie po jakimś czasie. Może stąd wzięło się powiedzenie, że ból da się rozchodzić? Niestety nie jest to proces krótkotrwały, bo okres bólu może wynosić nawet powyżej roku. Niestety, zapalenie rozcięgna podeszwowego lubi wracać do osób, które są na nie szczególnie uwarunkowane. Nie tylko praca stojąca i treningi biegacze są czynnikami ryzyka, ale także wiek (powyżej 40 roku życia), otyłość, zbyt mała elastyczność ścięgna Achillesa, częste przeciążenia wyższych partii ciała i inne W leczeniu zapalenia rozcięgna podeszwowego nie stosuje się leków, poza niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi jak Ibuprom. Pomagają też: ćwiczenia rozciągające, używanie wkładek pod pięty, chłodzenie miejsca bólu, masaże, ćwiczenia ortopedyczne, noszenie obuwia wspierającego stopę, suplementacja Kiedy rozmawiamy o kolagenie, zazwyczaj rzecz rozchodzi się o fakt, że jest on budulcem skóry, która dzięki niemu jest elastyczna. Czy to jednak wszystko co powinno się o nim wiedzieć? W końcu kolagen jest jednym z najliczniej występujących w ciele białek! W zasadzie to trzecim pod względem liczebności. Czyni go to jednym z naczelnych budulców i prekursorów zdrowia całego organizmu Braki kolagenu to braki w składzie tkanki łącznej, w układzie krwionośnym, w organach, w mięśniach, stawach i w skórze. Kolagen centralnie sprawia, że ciało jest elastyczne i silne, a bez niego wiotczeje, osłabiają się tętnice, naczynia krwionośne, układ pokarmowy oraz serce. Nasz organizm produkuje około 1% mniej kolagenu z każdym mijającym rokiem, podczas gdy jest to jedno z najbardziej potrzebnych białek w ciele!5Kolagen a zapalenie rozcięgna podeszwowego Kolagen pomaga zachować integralność chrząstki, która jest gumopodobną tkanką chroniącą stawy. Z wiekiem ilość kolagenu w ciele zmniejsza się, zwiększając jednocześnie ryzyko wystąpienia choroby zwyrodnieniowej Istnieją badania wskazujące, że przyjmowanie suplementu kolagenu zmniejsza objawy choroby zwyrodnieniowej stawów i zmniejsza ich ogólną W jednym z badań 73 atletów konsumowało 10 gramów kolagenu dziennie przez 24 tygodnie, w rezultacie doświadczając zmniejszenia bólu stawów podczas chodzenia i spoczynku, w porównaniu do osób z grupy Jeśli chcesz korzystać z przeciwbólowego, wspierającego stawy potencjału kolagenu, naukowcy zalecają rozpoczęcie od dawki 8-12 gramów Ze względu na to, że w zapaleniu rozcięgna podeszwowego dochodzi do degeneracji włókien kolagenowych, jego suplementacja i uzupełnienie może nie tylko działać zapobiegawczo, ale także wspomóc leczenie. uściski:) Emanuela Urtica Kreatorka, oldschoolowa hodowczyni roślin, podróżniczka żyjąca w zgodzie z naturą, roślinożerna. Z misją dzielenia się swoją wiedzą i doświadczeniami. Autorka na blogu Pepsi Eliot. Źródła: 2 574 times, 1 visits today) Blog nie jest jedną z tysięcy stron zawierających tylko wygodne dla siebie informacje. Przeciwnie, jest to miejsce, gdzie w oparciu o współczesną wiedzę i badania, oraz przemyślenia autorki rodzą się treści kontrowersyjne. Wręcz niekomfortowe dla tematu przewodniego witryny. Jednak, to nie hype strategia, to potrzeba. Może rzuć też gałką na to: Dobre suplementy znajdziesz w Wellness Sklep Disclaimer: Info tu wrzucane służy wyłącznie do celów edukacyjnych i informacyjnych, czasami tylko poglądowych, dlatego nigdy nie może zastąpić opinii pracownika służby zdrowia. Takie jest prawo i sie tego trzymajmy. Choroba Ledderhose’a należy do grupy fibromatoz i jej istotę stanowi nadmierna miejscowa synteza kolagenu w obrębie rozcięgna podeszwowego stopy. Klinicznym objawem choroby jest obecność niespecyficznych mas tkanek miękkich, najczęściej w postaci guzków występujących w rejonie łuku podłużnego stopy. Zmiany przeważnie występują w obu stopach. Guzki w przebiegu choroby Ledderhose’a mają tendencję do rozrostu i lokalnej proliferacji, ale nie dają odległych przerzutów do innych częściach ciała. Badania obrazowe (USG, MRI) umożliwiają określenie wielkości i rozległości zmian oraz wykluczenie innych zmian o charakterze złośliwym (dających przerzuty odległe). Warto wspomnieć, że razem z chorobą Ledderhose’a dość często występuje tzw. przykurcz Dupuytrena, który również polega na powstawaniu zwłóknień, ale w obrębie rozcięgna dłoniowego ręki. Przyczyny obu schorzeń wydają się być zbliżone, ale nie zostały dotąd do końca wyjaśnione. Do czynników ryzyka powstawania zwłóknień zalicza się: występowanie rodzinne choroby Ledderhose’a i/lub przykurczu Dupuytrena (predyspozycje genetyczne), cukrzyca, zaburzenia poziomu lipidów we krwi, choroby wątroby, używki (alkoholizm, palenie tytoniu), padaczka, płeć męska, powtarzające się urazy w obrębie rozcięgna. We wczesnym stadium choroba jest bezobjawowa, ale wraz z narastaniem zwłóknień może przejść w postać objawową. Głównym problemem, z którym borykają się pacjenci jest stopniowa utrata elastyczności rozcięgna podeszwowego prowadząca do jego przykurczu oraz większe ryzyko wystąpienia stanu zapalnego rozcięgna. Dość często odczuwany jest dyskomfort lub ból podczas chodu, zwłaszcza przy stawianiu pierwszych kroków po wstaniu z łóżka. W sytuacji, gdy guzki na podeszwie stopy osiągną duże rozmiary i zaczynają wchodzić w kontakt z podłożem, dodatkowy ból może wynikać z przewlekłego mechanicznego ucisku guzków. Celem uniknięcia lokalnego rozrostu guzków pożądane jest operacyjne wycięcie patologicznych zmian. Leczenie zachowawcze do czasu zabiegu obejmuje: terapię manualną przykurczonych pasm łącznotkankowych, normalizację napięcia taśmy powierzchownej tylnej na całym przebiegu, niwelację i profilaktykę zrostów i sklejeń powięzi, ćwiczenia rozciągające rozcięgno podeszwowe, mięsień trójgłowy łydki, mięśnie kulszowo-goleniowe, ćwiczenia wzmacniające mięśnie stóp, dobór odpowiedniego obuwia i wkładek ortopedycznych, fizykoterapię (np. ultradźwięki, fala uderzeniowa). Jak leczyć rozcięgno podeszwowe? Osoby zmagające się z przewlekłym bólem rozcięgna podeszwowego wiedzą, że nie jest to sprawa oczywista. U niektórych pacjentów każda próba powrotu do sportu kończy się kolejnym zaostrzeniem objawów. Z moim obserwacji wynika, że wbrew pozorom dużo trudniej wyleczyć rozcięgno osoby starszej. Nie bez znaczenia jest tu gorsza jakość tkanki i możliwości regeneracyjne, częsta nadwaga u osób po 60 roku życia, ale przede wszystkim choroby dodatkowe, które odgrywają decydującą rolę w chorobach tkanki łącznej. Rozcięgno podeszwowe to mało elastyczna struktura rozciągająca się od pięty do palców. Zbudowana jest z silnie zorganizowanych włókien kolagenowych. Jego funkcja polega głównie na wsparciu łuku podłużnego, amortyzacji wstrząsów oraz wsparcie podczas przetaczanie stopy w czasie chodu. Różne czynniki przeciążające rozcięgno doprowadzają do pogrubienia i podrażnienia tkanki. W początkowej fazie pojawia się reakcja zapalna, która dość szybko może przejść w stan przewlekły trwający nawet wiele miesięcy. Przewlekły ból rozcięgna podeszwowego wynika ze zmian degeneracyjnych Ból rozcięgna często umiejscawia się na środkowej części podeszwy stopy. Może także rozchodzić się w kierunku palców lub dotyczyć samej pięty. Bardzo często pacjenci mówią, że przy każdym kroku odczuwają szpilkę. Zazwyczaj objawy zaostrzają się rano, a pacjenci mają problem z pierwszymi krokami po wstaniu z łóżka. Na szczęście po rozchodzeniu ból zmniejsza się. O przyczynach zmian degeneracyjnych rozcięgna podeszwowego można by pisać długo. W literaturze wymienia się przeróżne czynniki związane z budową stopy, przebytymi urazami, dysfunkcją innych stawów i oczywiście stopą płasko-koślawą. Osobiście podchodzę z dystansem do tych doniesień, ponieważ wszystkie te czynniki są tylko teoretyczne. Praktyka pokazuje, że nie ma bezpośredniej zależności pomiędzy budową stopy a występowaniem kontuzji przeciążeniowych. Ból rozcięgna zdarza się przede wszystkim biegaczom, którzy zbyt szybko zwiększają obciążenia treningowe. Dodatkowym czynnikiem jest tu nieprawidłowa rozgrzewka. Błędy treningowe najczęściej dotyczą amatorów, którzy chcą jak najszybciej poprawić swoją wydolność i trenują po prostu za dużo. Jak leczyć rozcięgno podeszwowe- dawne podejście Istnieje wiele sposobów leczenie rozcięgna podeszwowego. Niektórzy lekarze wykorzystują głównie zabiegi fizykoterapeutyczne tj. laser, ultradźwięki czy fala uderzeniowa. Inni stawiają na ćwiczenia rozciągające łydkę i podeszwę stopy. Popularne są także zabiegi polegające na pracy manualnej na tkankach stopy i łydki. Wykorzystuje się tu różnorodne techniki tkanek miękkich. Dodatkowo pacjent wykonuje ćwiczenia w domu, np. rozmasowuje podeszwę stopy na piłeczce tenisowej. Niektórzy fizjoterapeuci starają się także całościowo spojrzeć na pacjenta, ocenić jego stopy, biodra, miednice, szukając elementów, które teoretycznie mogą mieć wpływ na biomechanikę stopy. Kilka lat temu pojawiły się także badania pokazujące pozytywny wpływ ćwiczeń stabilizacyjnych zarówno tułowia, jak i kończyn dolnych na występowanie kontuzji rozcięgna podeszwowego. Techniki manualne to jedna z możliwości leczenia rozcięgna podeszwowegoWszystkie te podejścia są poniekąd prawidłowe i pomocne dla wielu pacjentów. Niestety pewna grupa osób nie czuje poprawy nawet po wielomiesięcznej rehabilitacji. Leczenie okazuje się szczególnie trudne i nieskuteczne u pacjentów, które zgłaszają się do fizjoterapeuty po miesiącach, a nawet latach bólu. Jak leczyć rozcięgno podeszwowe- nowe podejście Badania przeprowadzone przez Rathleff pokazały nowe podejście do leczenia przewlekłego bólu rozcięgna podeszwowego. Metoda wykorzystuje ćwiczenia, które obciążają tę strukturę na zmianę w skurczu koncentrycznym i ekscentrycznym. Z biegiem czasu dodajemy coraz większe obciążenie. Wiele lat temu udowodniono pozytywny wpływ ćwiczeń obciążających na patologie ścięgien. Oczywiście ten sam mechanizm z pozytywnym skutkiem wykorzystujemy w zmianach degeneracyjnych rozcięgna podeszwowego. Aby wykonać ćwiczenie (patrz zdjęcie poniżej) stajemy na skraju podestu, w warunkach domowych możemy użyć grubej książki. Pod palce wkładamy zwinięty ręcznik. W trakcie ćwiczenia wykonujemy wspięcie na palce OBUNÓŻ, a następnie odrywamy nogę zdrową i wykonujemy bardzo powolne opuszczenie NA JEDNEJ NODZE. Grubość ręcznika dobieramy indywidualnie tak, aby w czasie wspięcia doszło do maksymalnego zgięcia grzbietowego palców. Na końcu fazy wspięcia nasze palce powinny być maksymalnie zgięte. Dzięki temu elementowi w czasie ćwiczenia wykorzystujemy tzw. mechanizm windlass. Jest to naturalnie występujące zjawisko polegające na “napięciu” rozcięgna w czasie fazy kontaktu stopy z podłożem. Dzięki temu łuk stopy podnosi się, kości zbliżają do siebie, a stopa staje się bardziej sztywna i stabilna, co pozwala na lepsze przetoczenie. Ćwiczenie wykonujemy co drugi dzień przez okres 3 miesięcy. W tym czasie dokonujemy zmian w liczbie serii i powtórzeń: 0-2 tygodni 12 powtórzeń w 3 seriach 2-4 tydzień 10 powtórzeń w 4 seriach z dodatkowym obciążeniem. Najprościej nałożyć na plecy plecak z kilkoma książkami. Ciężar plecaka dobieramy indywidualnie. 4-6 tydzień 8 powtórzeń w 5 seriach ze zwiększeniem obciążenia, dodajemy kolejne książki do plecaka. 6-12 tydzień 8 powtórzeń w 5 seriach, możemy dodawać coraz większe obciążenie, czyli coraz więcej książek do plecaka 🙂 Dodatkowe zalecenia dotyczące ćwiczenia: Ważne, aby zmotywować pacjenta do 3 miesięcznego okresu ćwiczeń. Ze względu na tak długi czas niektórzy przerywają trening w połowie, ponieważ czują, że dolegliwości wyraźnie się zmniejszyły. Niestety w takiej sytuacji możemy mieć do czynienia z bardzo szybkim nawrotem bólu. W czasie wykonywania ćwiczenia możemy czuć niewielki ból, dolegliwości nie powinny jednak bardzo się zaostrzać, pogorszenie nie powinno także pojawić się w ciągu następnych 24h. Zaleca się unikać innych aktywności, które zaostrzają dolegliwości. Zaleca się przerwę w treningu biegowym, dopóki ból nie minie na minimum 4 tygodnie, oraz będziemy w stanie przejść 10km bez wystąpienia dolegliwości. Ból nie może także pojawić się na drugi dzień rano po długim spacerze. Działanie treningu obciążającego Faktem jest, że trening obciążający rozcięgno podeszwowe pomaga w leczeniu. Nie do końca wiadomo jednak, dlaczego tak się dzieje. Niektóre teorie mówią o wpływie obciążenia na stymulacje wytwarzanie kolagenu, który jest budulcem rozcięgna. Tkanka staje się silniejsza i lepiej zorganizowana, mikrouszkodzenia wypełniają się. Niektórzy zwracają także uwagę, że ćwiczenie zwiększa zakres ruchu zgięcia i wyprostu stawu skokowego oraz siłę mięśni wewnętrznych stopy. Zjawisko wciąż jest badane. Jeśli cierpicie z powodu przewlekłego bólu rozcięgna podeszwowego, porozmawiajcie ze swoim lekarzem lub fizjoterapeutą o możliwości wprowadzenia dodatkowego bodźca, jakim jest ćwiczenie zaprezentowane w artykule 🙂 4 odpowiedzi Przez wiele miesięcy czułem ból w stopie, zwłaszcza rano po wstaniu z łóżka. Rok temu wykonywałem te ćwiczenia zgodnie z rozpiską z artykułu. Muszę powiedzieć, że to naprawdę działa i do dzisiaj ból nie wrócił. Bardzo się cieszę 🙂 Pozdrawiam Ewelina Prekiel Pisze komentarz do starego wpisu, ale może mój tekst będzie komuś pomocny. Już dziesiątki lat temu udowodniono, że nie ma takich chorób jak zapalenie ścięgna czy rozścięgna z tej PROSTEJ przyczyny, że w tych strukturach nie ma naczyń krwionośnych. Byłem na paru sympozjach dokładnie omawiających przyczyny i leczenie chorób błędnie nazywanych zapaleniami ścięgien. Na marginesie przypomnę, że wiele lat temu leczono bóle przy zmianach zwyrodnieniowych kręgosłupa antybiotykami(!), bo uważano, że jest to zapalenie korzonków nerwowych. Nasi ortopedzi widzą(?) zapalenie wszędzie tam gdzie boli, a to błąd; zresztą jak mocno ucisną w jakieś miejsce, to może zaboleć, a to idealna dla nich okazja do zrobienia KONIECZNEGO zastrzyku p/zapalnego za… Tak właśnie leczono u mnie nietypowe złamanie przeciążeniowe w kości stępu. Parę lat temu leczono u mnie także zmiany zwyrodnieniowe rozścięgna podeszwowego (lubię biegi terenowe) i na szczęście zaprotestowałem na leczenie p/zapalne. Właściwa fizykoterapia i rehabilitacja świetnie opisana w powyższym artykule dała dobry rezultat i…dalej biegam już bez bólu. Z rozścięgnem łączy się jeszcze jeden ortopedyczny mit. Rozścięgno podeszwowe leży pod skórą i przyczepia się szeroko na podeszwowej czyli dolnej powierzchni guza kości piętowej. Tuz pod nim czyli głębiej leży mięsień zginacz krótki palców, ktory przyczepia się do przedniego brzegu guza kości piętowej i, podobnie jak w miejscach przyczepu dziesiątków innych mięśni, może wytworzyć się wyrośl kostna nazywana w tej okolicy ostrogą, która tez jest wynikiem pewnych zmian zwyrodnieniowych w przyczepie, ale nigdy nie daje dolegliwości, niemniej stworzono wokół niej “przemysł” różnych gadżetów niby leczących dolegliwości. Chciałbym też wyjaśnić jedną z głównych (pomijając zmiany pourazowe) przyczyn bólów ścięgna Achillesa (ten sam mechanizm dotyczy i innych ścięgien). Z nieznanych przyczyn stopniowo następuje wrastanie naczyń krwionośnych do ścięgna od jego przedniej powierzchni, co powoduje jego zgrubienie (zwykle w 1/3 dolnej) i bóle (bo naczynia wypełnione krwią rozpychają włókna). Proces ten można zobaczyć w badaniu ultrasonograficznym z kolorowym Dopplerem. Nagminnie stosowane w Polsce leczenie p/zapalne nie daje ŻADNEGO rezultatu. Najszybszy i najlepszy efekt daje ostrzykiwanie tych naczyń substancją powodująca ich zamykanie, a tym samym blokowanie dopływu krwi do ścięgna. Zabieg należy wykonywać pod kontrolą ultrasonografii; nie wiem czy jest on wykonywany w Polsce. Można też stosować opisaną w artykule metodę ćwiczeń ekscentrycznych, ale to wymaga cierpliwości, systematyczności i poprawnego wykonywania ćwiczeń zarówno przy wyprostowanym jak i zgiętym kolanie (bo na ścięgno działają dwie grupy, róznie działających mięśni). Jak powiedziałem takie schorzenie może dotyczyć różnych ścięgien. Miałem pecha i odkryłem to u siebie w ścięgnie głowy długiej bicepsa (w górnej przedniej części ramienia). Niestety za późno i osłabione ścięgno po prostu urwało się. Ale została mi jeszcze głowa krótka bicepsa i daje radę. Czy jazda rowerem treningowym w domu ma wpływ na zapalenie rozcięgna? Dodaj komentarz 10 lut. Rozcięgno podeszwowe jest jedną ze struktur, które najczęściej dają się we znaki podczas biegania. Zwiększone predyspozycje do tego typu kontuzji mają osoby otyłe i po 40 roku życia, jako że z wiekiem pogarsza się elastyczność tkankowa. Głównymi jednak przyczynami problemów z rozcięgnem są: – wzmożone napięcie mięśni łydki i tyłu uda które to mają bezpośredni wpływ na zachowanie (napięcie) rozcięgna w trakcie biegu, – zaburzenie napięcia mięśni pośladkowych, – koślawość tyłostopia – stopa płaska. Należy jednak od razu dodać, że osoby ze stopą nadmiernie wydrążoną również czasem odczuwają dolegliwości związane z bólami rozcięgna. Często dolegliwości bólowe występują obustronnie bądź po wyleczeniu jednej stopy pojawiają się w drugiej. U biegaczy istotnym elementem jest odpowiednie dobranie obuwia, ponieważ to również ma znaczący wpływ na wystąpienie bądź redukcję dolegliwości. Ostatnim czynnikiem wywołującym bóle jest sama nawierzchnia po której biegamy. Im twardsza, tym gorzej dla naszych stóp. Należy jednak pamiętać, że nie możemy przesadzić w drugą stronę i przygotowując się np. do maratonu (szczególnie, jeśli jesteśmy początkujący) biegać tylko po miękkim podłożu, ponieważ nagłe przebiegnięcie ponad 40 kilometrów po asfalcie może być dużym szokiem dla naszych stóp (i kolan). Ból Ból jest ulokowany po podeszwowej stronie stopy wzdłuż rozcięgna od przyśrodkowej strony guza piętowego do podstawy paliczków. Największe jednak epicentrum bólu znajduje się przy samym przyczepie do guza piętowego. Może on występować samoistnie, ale również przy docisku palcem do podeszwowej strony stopy wzdłuż przebiegu rozcięgna. W pierwszej fazie, gdy uszkodzenia są niewielkie, często ból nie pojawia się w czasie biegania ponieważ wtedy tkanki są rozgrzane, lecz głównie po nocy podczas pierwszych kroków i w trakcie dnia, gdy wstaniemy po dłuższym siedzeniu (mimo że po rozchodzeniu ból zanika to po dłuższym chodzeniu lub przeciążeniu powraca). Jeśli mamy większe uszkodzenia ból pojawia się zarówno podczas biegania, jak i podczas zwykłego chodzenia. Dolegliwości ze strony rozcięgna mogą się także nasilać podczas jego rozciągania. Jeśli mamy stopę nadmiernie wydrążoną, ból może się dodatkowo pojawić po bocznej stronie pięty. Będzie to związane z nieprawidłowym rozkładem obciążenia na stopie podczas kontaktu pięty z podłożem, a co za tym idzie będzie dochodzić do przeciążania bocznej krawędzi pięty. Z czym jest związany uraz rozcięgna podeszwowego? Jeszcze do niedawna wszystkie bóle po podeszwowej stronie stopy zwalano na „ostrogę piętową”. Obecnie jednak wiemy, że ostroga piętowa nie ma nic wspólnego z bólami pochodzącymi z rozcięgna. Nie dochodzi (tak jak kiedyś zakładano) do podrażniania rozcięgna przy guzie piętowym przez ostrogę. Są ludzie którzy mają ostrogi bez dolegliwości ze strony rozcięgna i są też osoby z dolegliwościami rozcięgna u których na RTG nie widać ostrogi – więc obecnie nie łączymy tych dwóch rzeczy. Obecnie często używa się nazwy zapalenie rozcięgna podeszwowego – jednak w badaniach nie widać dużych zmian zapalnych, lecz zmiany degeneracyjne struktury ścięgna. Jeśli problemy byłyby zapalne, to po tygodniu odpoczynku i zażywania leków przeciwzapalnych moglibyśmy z uśmiechem powrócić do biegania. Tak jednak nie jest. Problemy trwają po kilka miesięcy i nawet, jeśli stan zapalny pojawi się w pierwszym okresie, to szybko mija, a my się zmagamy ze zmianami degeneracyjnymi włókien kolagenowych rozcięgna podeszwowego. Diagnostyka Aby potwierdzić, że mamy do czynienia z problemem rozcięgna, a nie z innym urazem mogącym wywoływać dolegliwości w tej samej okolicy, należy wykonać zdjęcie RTG, które wykluczy patologie kostne w okolicy stopy oraz USG, które pokaże dokładnie z jak dużym uszkodzeniem mamy do czynienia. To z kolei pomoże nam dokładniej prognozować czas potrzebny na rehabilitację i termin powrotu do biegania. Oprócz diagnostyki obrazowej należy dokonać subiektywnego i obiektywnego badania. Do badań obiektywnych zaliczamy badania na podoskopie, które pokazują statyczne ustawienie stopy oraz badania dynamiczne na ścieżce, gdzie za pomocą czujników i kamer możemy zaobserwować siły działające na stopę oraz ustawienie kończyny podczas chodu i biegu. Badanie subiektywne jest to typowe badanie fizjoterapeutyczne sprawdzające ruchomość stawów, elastyczność i siłę mięśni oraz koordynację ruchową. Fizjoterapeuta ocenia również, jak zachowuje się stopa w statyce podczas chodu i biegu. Leczenie Jeśli mamy do czynienia ze stanem zapalnym, należy zastosować maści przeciwzapalne np. olfen lub leki doustne takie jak ibuprofen. Jednym z podstawowych elementów w pierwszej fazie rehabilitacji rozcięgna jest zastosowanie masażu zarówno punktowego w miejscu bólu jak i dotyczącego całego rozcięgna oraz łydki, aby zmniejszyć występujące w nich wzmożone napięcie. Masaż należy łączyć z terapią manualną stawów i tkanek miękkich. Bardzo pomocny jest taping, który pomaga zmniejszyć dolegliwości bólowe (fot 1) poprzez odciążenie uszkodzonych struktur. Jeśli mamy duże dolegliwości bólowe, a kinesiotaping nie pomaga, można zastosować sztywny taping sportowy, który lepiej odciąży rozcięgno (fot 2), jednak jego minusem jest to, że nie należy go nosić zbyt długo, aby nie odparzyć skóry. Kolejnym elementem terapii, jeśli mamy już dokładnie zbadanego pacjenta, jest wdrożenie ćwiczeń zarówno rozciągających przykurczone mięśnie (fot 3) jak i wzmacniających te osłabione. Bierzemy tutaj pod uwagę nie tylko okolice stopy, ale cały organizm. Fot. 3 Ostatnim ale bardzo ważnym elementem jest nauczenie pacjenta ćwiczeń, które będą wymuszały prawidłowe ustawienie stopy oraz całej kończyny dolnej. (fot 4). Jako terapię wspomagającą proces gojenia możemy zastosować różne elementy fizykoterapii, jednak w tym przypadku głównie polecałbym masaż kostką lodu, oraz falę uderzeniową. Jeśli przechodzimy do ćwiczeń dynamicznych oraz biegania należy zastanowić się, czy nie wspomóc się nowymi wkładkami do butów robionymi pod indywidualne potrzeby. Zapewni nam to optymalne podparcie łuków stopy, co z kolei może mieć duże znaczenie w dalszym procesie gojenia oraz profilaktyce kolejnych urazów. Rafał Kacprzak Fizjoterapeuta i Terapeuta Manualny Centrum Rehabilitacji Sportowej Warszawa Zapalenie rozcięgna podeszwowego – etiologiaNa nasze stopy codziennie nakładane są znaczące siły. Spoczywa na nich ciężar całego ciała, wystawiane są na długotrwałe stanie, chodzenie, bieganie… Niestety takie przeciążenia prowadzą do powstawania mikrourazów i która jest narażona szczególnie na wszelkiego rodzaju obciążenia, jest rozcięgno podeszwowe. Rozpościera się ono od przyśrodkowej powierzchni guza piętowego, biegnąc przez łuk podłużny przyśrodkowy stopy, rozdziela się na pęczki, a każdy z nich kończy się na paliczkach bliższych palców. Powięź podeszwowa ulega napięciu w momencie zgięcia grzbietowego palców stóp. Dzięki temu unosi się również łuk podłużny stopy. Oprócz zapewnienia prawidłowego wysklepienia stóp odpowiada, odgrywa znaczącą rolę podczas chodu, ponieważ w czasie fazie podparcia przekazuje siły z tyłostopia na ono zostać uszkodzone podczas czynności wymagających wyprostu paliczków, a więc w trakcie chodu oraz biegu. Poza tym wyróżniamy takie czynniki ryzyka jak:długotrwałe utrzymywanie pozycji stojącej,występowanie stopy wydrążonej,przykurcz mięśnia brzuchatego łydkiobciążenie wywierane przez dodatkowe kilogramy również będzie podrażniało podeszwę stóp,trening biegowy po twardym podłożu,słaba jakość parkietu na hali sportowej,chodzenie na boso po nierównym podłożu, np. więc łatwo wywnioskować, że zarówno nadmierna masa ciała jak i zbyt mocno obciążające treningi, zwłaszcza bieganie, będą sprzyjać tworzeniu się stanów zapalnych podeszwy rozcięgna podeszwowego – umiejscowieniePacjent borykający się z zapaleniem rozcięgna podeszwowego, będzie zgłaszał przede wszystkim ból, który pojawia na dolnej powierzchni pięty w obrębie guza piętowego, towarzyszący również aktywności fizycznej, a w późniejszym etapie chodzeniu, a nawet staniu. Oprócz tego w badaniu nie może zabraknąć palpacji podeszwowej strony stóp, podczas której występować będzie wzmożona tkliwość i wzmożenie objawów. Warto również wykonać test długości dla mięśnia brzuchatego łydki, który może być przykurczony. Testem prowokacyjnym w tym schorzeniu będzie zgięcie grzbietowe palców (windlass test). Jeżeli dojdzie do nasilenia objawów, uznaje się go za rozcięgna podeszwowego – leczenieFaza 1:Terapia w początkowym etapie powinna spełniać cel przeciwbólowy i przeciwzapalny. Takie działanie będą miały odpowiednie leki, jednak będzie to efekt krótkotrwały, a najważniejsze jest usunięcie metodą w tym przypadku będzie stretching powięzi podeszwowej. W jej rozluźnieniu pomoże również masaż głęboki stopy i terapia punktów spustowych. Jeżeli problem leży w przykurczonym mięśniu brzuchatym łydki, należy to samo postępowanie zastosować również w jego przejść można do zwiększenia zakresu ruchomości zarówno zgięcia grzbietowego stopy, jak i wyprostu w stawach procesie leczniczym należy zapobiegać nadmiernemu nadwyrężaniu podeszwy stóp. Dlatego z planu terapii wykluczamy ćwiczenia wymagające długotrwałych pozycji stojących, biegów, podskoków. Zamiast tego proponujemy aktywności mniej obciążające jak rower stacjonarny czy terapii stanu zapalnego rozcięgna podeszwowego będą zabiegi z zakresu fizykoterapii, takie jak:ultradźwięki,fonoforeza,laser biostymulacyjny, elementami włączanymi do terapii jest używanie indywidualnie zaprojektowanej wkładki profilaktycznej, stosowanie tak zwanego Low-Dye tapingu, odciążającego rozcięgno podeszwowe oraz okłady z tym nie osiągniemy długotrwałego efektu terapeutycznego bez współpracy terapeuty z pacjentem. Dlatego ważna jest edukacja w zakresie wiedzy na temat odpowiedniego obuwia, właściwego podłoża do treningów, wpływu masy ciała na stan 2:Jeśli zabiegi z etapu 1 terapii nie pomagają, a objawy utrzymują się kilka miesięcy, należy po raz kolejny przeprowadzić dogłębną diagnostykę, w celu wykluczenia innych się długotrwale stan zapalny rozcięgna podeszwowego wymaga zastosowania opatrunku gipsowego, który unieruchomi stopę, przez okres jednego przypadku występowania stopy wydrążonej zalecane jest również stosowanie wkładek do butów. Można również znaleźć informacje o korzystnym wpływie zakładania szyny na noc w pozycji zgięcia grzbietowego stopy w zakresie 5 3:Jeżeli zawiodły wszystkie metody leczenia zachowawczego zastosowanie znajduje zabieg tak zwana ortotrypsja, czyli zastosowanie fal udarowych o wysokiej energii. Inną z technik operacyjnych, w przypadku gdy zawiodły sposoby z fazy 1 i 2, jest uwalnianie powięzi podeszwowej.

leki na zapalenie rozcięgna podeszwowego